Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2011 JoomlaWorks Ltd.

 

Expositie Jacobus Dijkstra en Anske de Boer

29 april t/m 24 juni 2018

 

Jacobus Dijkstra(1946-2016)


Jacobus Dijkstra is in Franeker geboren. Na een tijd tekenleraar te zijn geweest werkte hij een periode als stafmedewerker bij de Culturele Raad van Friesland en als docent in het volwassenonderwijs. Nadat hij met vervroegd pensioen ging, kon hij zich eindelijk richten op het schilderen. In 1994 had hij zijn eerste tentoonstelling met voornamelijk landschappen die door hem op een typisch Fries Expressionistische manier werden verbeeld. Later exposeerde hij o.a. in Museum Martena te Franeker en in Museum ‘het Hannemahuis’ te Harlingen

Zijn werk, dat postuum in deze duo- tentoonstelling wordt geëxposeerd, heeft een meer abstract-expressionistisch karakter, waarbij het persoonlijke gevoel een belangrijke rol speelt. Ingetogen kleuren, soms transparant gelaagd, worden afgewisseld met meer pasteus opgebrachte verf. De zo ontstaande composities vol minutieuze kleurvariaties en met een gevoelige tactiele huid roepen een soort verstilling op die de toeschouwer emotioneel kunnen raken. Het gaat hierbij niet om het afbeelden van de werkelijkheid, maar veeleer om het intuïtief vormgeven aan duidelijke en groot opgezette composities gebaseerd op kleur, toevallig ontstaande kwaststreken en textuur.


Anske de Boer (1948)

Anske de Boer tekent en schildert al zijn hele leven. De meester van zijn lagere school uit Franeker viel zijn talent al op en vertelde hem dat hij eigenlijk maar kunstenaar moest worden. Tegelijk gaf hij aan dat daar geen droog brood mee was te verdienen. Het ouderlijk milieu was er ook niet direct van gecharmeerd, dus ging Anske voor een ander vak en werd restauratie-beeldhouwer. Na een opleiding in Utrecht werkte hij aan diverse projecten door het hele land. Begin jaren negentig vestigde hij zich als zelfstandig restaurator-beeldhouwer met als specialisatie de restauratie van beelden en ornamenten van natuursteen. Door zijn opvallend vakmanschap kreeg hij veel opdrachten zowel van musea als de Rijksgebouwendienst. De restauratie van het praalgraf van Willen van Oranje te Delft is daarvan een bekend voorbeeld. De imponerende documentaire daarover ligt bij menigeen nog vast op het netvlies.
De drang naar het vrije werk bleef kriebelen en resulteerde in het maken van natuurstenen beelden. Tot zijn teleurstelling zorgde lichamelijk ongemak ervoor dat hiermee niet kon worden door gegaan.
Gelukkig was Anske altijd blijven tekenen en schilderen en zodoende kreeg zijn oude liefde weer alle aandacht. Na jaren zoeken en experimenteren nam hij afstand van het figuratieve en raakte hij geobsedeerd door het abstracte. De ontmoeting met Jacobus Dijkstra speelde daarin een grote rol. Maar ook het werk van de Amerikaanse schilder Mark Rothko en de Duitse kunstschilder Gerhard Richter waren een inspiratiebron.
Anske schildert bijna dagelijks met veel inspiratie en plezier. Met kwast, paletmes, spons en ander gereedschap brengt hij de acrylverf in lagen op het doek. Soms vermengd met verdikkingsmiddelen, soms met zand of ander reliëf makend materiaal. De op die manier ontstaande texturen doen hier en daar denken aan het oppervlak van een steensoort en verraden zijn liefde voor het oude vak. Zijn composities tonen effecten van kleuren die doorbreken uit onderliggende lagen of roepen variaties van kleur op door de belichting van het reliëf. Naast de opzichzelfstaande werken geven herhalende maar tegelijk variërende series hier blijk van.
Na een aantal jaren te hebben geschilderd vatte Anske met zijn vriend Jacobus Dijkstra het plan op om samen te exposeren. Helaas kwam dat er niet van omdat Jacobus overleed. Nu, twee jaar later, wordt dat idee alsnog werkelijkheid. De ontmoeting met galeriehouder en lijstenmaker Dick Wolters was daarvoor de drijfveer om Anske zijn eerste expositie samen te laten gaan met het postume werk van zijn vriend.

Jouke Hoekstra